Voor de 4e keer hebben we dit jaar de Egmondse Wandelmarathon gelopen, 42 km in 2 dagen.
In november hadden we ons hiervoor al ingeschreven. Deze 2 daagse tocht is nu al voor de 7e keer gelopen en na de Vierdaagse van Nijmegen de 2e populairste meerdaagse wandeltocht van Nederland. Dit blijkt wel aan de deelnemers. Maar liefst 16000 deelnemers hebben 1 of 2 dagen deze mooie tocht gelopen. Ook wij gingen uiteraard 2 dagen en onderhand ons vaste clubje bestaande uit: Lenie, Adri, Neel, Marjolijn, Joke en Gerrit, Marja en Hans en Anja en ondergetekende vertrokken zaterdag vroeg in de ochtend vanaf de Bieshof naar het 130 km verre Egmond. Leuk dat Marja en Hans eindelijk eens een keer meekonden. De weersvoorspellingen beloofden ons niet veel goeds. Vooral motregen werd vooraf door de weergoden Piet Paulusma en Erwin Krol opgegeven. Gelukkig hadden ze het zwaar mis. We hebben vrijwel de hele dag droog weer gehad. De route was dit jaar eens omgedraaid. We liepen eerst op zaterdag de Noordroute richting Bergen aan Zee. Traditioneel is dit de zwaarste dag, maar gelukkig had de organisatie een aantal flinke klimheuvels eruit gehaald.
De koffiepauze was in een heel leuk restaurant met een sfeertje zoals vroeger bij Opa en Oma. Een knetterend houtsvuur met een boekenkast en leuke gezelschapsspellen. We stapten allemaal nog redelijk fit met een klein beetje natte sneeuw door de finish. Zo de 1e en zwaarste dag zit erop. Net als vorig jaar overnachtten we in het van der Valkhotel Akersloot zo’n 15 km verderop net voorbij Alkmaar. S’avonds hebben we uiteraard met elkaar zitten genieten van een heerlijk 4 gangen diner. Onze oogjes werden vooral na een drankje wel erg klein. Je bent natuurlijk toch wel vermoeid zo’n hele dag langs de kust. Wat we s’avonds tijdens het diner al zagen werd de volgende morgen wel duidelijk. Er was een behoorlijk pak sneeuw gevallen. Net voor het ontbijt moesten we de 5cm dikke sneeuw met een stoffer van onze auto afvegen. Een beetje voorzichtig reden we naar de start, waar we de zware tocht de Zuidroute richting Castricum begonnen. Toch wel glad in de dorpsstraatjes van Egmond. Ik denk dat wij geen van allen ooit met een pak sneeuw op het strand gelopen hebben. Een heel mooi gezicht was het. Onderweg zagen we zelfs nog een paar zeehondjes vanuit zee. Het lopen op zand was weer zwaar en ook later door de duinen waar we toch heel voorzichtig door de sneeuw moesten lopen, want het was hier en daar spiegelglad. Het uitzicht op de mooie duinen met al die sneeuw was geweldig. Net alsof we in een echt wintersport gebied liepen. Heel zwaar maar o zo mooi. Zoals vanmorgen al in het Noord Hollands dagblad stond. De zwaarste (en de mooiste) wandeltocht die ooit in de historie van Egmond is gelopen. Na de finish kregen we allemaal weer een hele mooie medaille die we toch wel verdiend hebben. We kunnen nu toch terugkijken op een mooie tocht die ondanks het geforceerde lopen zeer de moeite waard was. Ook de organisatie was weer fantastisch.
Arie
januari 27th, 2010 at 18:45
Arie, je hebt weer een prima stukje geschreven en de sfeer goed weten te treffen. Ook Hans en ik hebben genoten ondanks de zware tocht. Het zien van zo’n mooie natuur liet je vergeten hoe zwaar het was. En wat was het weer gezellig met elkaar.
januari 28th, 2010 at 19:48
Wat zijn jullie toch een bikkels!
Leuk verslag en idem foto’s.
Bij sommige moest ik wel even 2x kijken zoals die van Hans (bedachtzame, overpeinzende look), het snoepen van een mandarijntje bij een kliko en wat ligt er toch in zee? ;-)
januari 30th, 2010 at 16:53
Wat een sfeervolle plaatjes, sneeuw en zee dat is iets wat je niet snel ziet. Geweldig wat jullie gepresteerd hebben,het zal niet gemakkelijk geweest zijn,maar jullie hebben het maar weer mooi voor elkaar, gefeliciteerd!
Arie het is maar goed dat er in het verslag staat, dat dat zeehondjes zijn, je zou haast denken dat er nog een paar verdwaarde nieuwjaarduikers stonden. Als natuurliefhebben vind ik het schitterend dat jullie dat gezien hebben.